Al bij het overgaan van de grens is het duidelijk. Dingen zijn hier anders. Beter geregeld misschien zelfs. De douane-beambte is vriendelijk, mensen hebben schone en nette kleren aan, en de weg voor ons lijkt minder gaten te hebben dan die achter ons. We zijn in Rwanda.

Hier en daar lopen er wat varkens door de straat. Of nou ja, straat. Een breed, stoffig zandpad is een beter woord. We zijn in Bakunda, een piepklein dorp op twintig minuten rijden van Masaka, en hier is het echt zoals je het je voorstelt.

Twee uur ‘s nachts, en ik lig te bibberen in mijn bed. Flink koorts, en voor ik het weet maakt mijn avondmaaltijd de omgekeerde weg naar buiten. ‘s Ochtends is het niet veel beter, dus besluiten we het zekere voor het onzekere te nemen. Na ruim een half uur te wachten op normaal vervoer (5 [...]