Home van die dingen Oud worden

Oud worden

written by michel May 30, 2016

Een nieuw huis gekocht. Het betekent, in ons geval, ook een nieuwe keuken. De kwaliteit van 44 jaar geleden is onbetwistbaar, de stijl des te meer. We tijgen vol goede moed naar de keukenzaak, waar zich iets wonderlijks voordoet.

“Kijk maar!”. Verwachtingsvol kijkt de verkoper ons aan. Ah, het is de bedoeling dat we schrikken, als hij met een spijker over het keukenblad krast. Ik zet mijn beste goh-dat-is-me-ook-wat-hoofd op. “Helemaal niks!” vervolgt hij de mini-sketch. En inderdaad, het keiharde blad vertoont geen schrammetje.

Net als alle kastjes, laden, deuren en oppervlakken om ons heen, valt me op. Waar je ook kijkt, alles is strak en recht. Onveranderlijk, denk ik. Deze keukens zien er over twintig jaar nog precies zo uit, en over veertig jaar ook als de kwaliteit van toen nog zou bestaan.

‘s Avonds op TV gaat het over botox. Mannen en vrouwen die de rimpels laten liften, opvullen en strak trekken. Er is zelfs een bingo waar je een behandeling kan winnen. Nee, dat is geen grap. Dat is een volle zaal.

De spijkerkrassen die de tijd achterlaat worden weggepoetst. Als een volleerd keukenverkoper kijkt de dame verwachtingsvol de camera in. “Kijk, helemaal niks!”, lijkt ze te zeggen. En ik snap er niks van.

Wat is er nou mooier dan een gezicht waarin je ziet dat het heeft geleefd, dat het lééft? Waar elk moment een klein krasje maakt en een stukje van het verhaal vertelt?

Geef mij maar een keuken die over twintig jaar vol met kleine herinneringen zit. Een vlek op het blad waar we vrijend de wijn omstootten. De deuk in het kastje waar Reza uit de bocht vloog. De kromme la die net niet dicht kan omdat het hout is gaan werken.

Elke dag binnenkomen in een nieuwe keuken, waar de tijd een nieuw stukje van het verhaal heeft achter gelaten, dat wil ik.

You may also like

Leave a Comment