Afgelopen woensdag was het weer zover, Nijmegen in Dialoog. Hoewel ik er dit jaar nauwelijks aan heb meegebouwd, toch meer dan de moeite van een blog waard. Over een middag en avond van ogenschijnlijk vaag kletsen, maar in de praktijk bijzonder mooie gesprekken.

Het principe is kinderlijk eenvoudig. Zet acht vreemden bij elkaar aan tafel, liefst zo verschillend mogelijk. Qua leeftijd, achtergrond, geslacht, werksituatie en ga zo nog maar even door. Leg ze als eerste het verschil tussen een dialoog en een discussie uit. Elkaar uit laten praten, openstaan voor elkaars standpunt, niet overtuigen maar begrijpen. En dan kan het beginnen.

Het thema was “Nijmegen maakt contact”. In vier stappen, kennismaken, ervaringen delen, dromen en doen, ga je in gesprek. Wat contact betekent bijvoorbeeld. Een voorbeeld van een bijzonder contact. Hoe het is om geen of moeilijk contact te kunnen maken. Hoe de stad eruit zou zien als iedereen makkelijk met elkaar contact zou maken.

‘s Avonds had ik de eer om voor camera een aantal mensen te interviewen over hoe ze het hadden gevonden. En daar kreeg ik pas echt door hoe mooi dit eigenlijk is.

Een meneer van in de 70 die in een bejaardentehuis dienstencentrum woont. Tweehonderd mensen, en niet meer dan een handvol die echt openstaat voor contact. Die begeesterd vertelde over hoe het thuis altijd maar over het weer ging, de huisdieren of de kleinkinderen. En hoe een mooi gesprek het vandaag was geweest.

Een gepensioneerd advocaat en twee meiden van 13 en 14, over contact via Hyves en Facebook, en of dit eigenlijk nog wel echt contact is. Een volwassen man, met de nodige levenservaring, die dankzij twee meiden na afloop vol verwondering zegt dat zijn kijk op de wereld totaal is veranderd.

Het zijn maar enkele van de talloze verhalen die mensen aan het einde van de dag vertelden. Dus volgend jaar, dan doen we het gewoon weer. Ook op www.nijmegenindialoog.nl.

Tagged as: dialoog, nijmegen