Doormijnogen.nl

Eerste indruk als we uit het vliegtuig stappen is een oven die al geruime tijd heeft staan voorverwarmen. De hitte beneemt ons de adem, en met een bezweet hoofd komen we aan in de terminal. Nog geen uur later staan de tassen in het hostel, en wagen we ons in het bizarre schouwspel van Djem El-Fna.

Het enorme plein staat volgepakt met kraampjes, provisorische eetstandjes, magiers, verkopers en andere vreemde dingen en mensen. Ertussendoor lopen honderden, zo niet duizenden mensen. De meesten lijken local, maar er zijn ook meer dan genoeg toeristen.

Wat in eerste oogopslag een chaos lijkt, blijkt na een halfuur rondlopen een strak omlijnd geheel. In het midden van het enorme plein staan de eetkraampjes. Grote potten en pannen waarachter bezwete mannen de meest fantastische maaltijden staan te bereiden. Ervoor rijen tafels en banken voor de gasten. Daarvoor per kraam minstens zes luid roepende mannen die elke voorbijganger met mooie praatjes naar binnen proberen te lokken.

De volgende rij is voor de jus d`orange kramen, waarvan er ongelofelijk veel zijn. Hier kun je voor 30 cent tot een euro een groot glas verse jus krijgen - in varierende mate aangelengd met water. Tussen deze kramen vinden we grote karren vol met bergen kruiden: prachtige kleuren en geuren die tot de verbeelding spreken.

De rand van het plein is gereserveerd voor allerhande gekke lieden. Van slangenbezweerders tot goochelaars, van tattoo-kunstenaars tot verhalenvertellers. Niet voor niets is dit plein tot World-Heritage site verklaard: de via verhalen overgebrachte geschiedenis is uniek en van grote waarde.

Wat verdwaasd lopen we hier de eerste avond tussendoor, tot ons wat meer duidelijk is hoe het werkt. We besluiten de avond met een mierzoete thee op één van de vele dakterrassen om het plein, om van boven neer te kijken op dit immense schouwspel.

Het belooft wat, dat Marokko.

Geplaatst op Friday, June 26th, 2009 at 18:02 in categorie Reizen. Je kan aan het einde een reactie achterlaten.