TV
Eindelijk, TV op onze kamer! Al gauw blijkt dat iets te vroeg gejuicht. Geen schotel - zoals veel mensen hier illegaal schijnen te hebben - maar zes zenders onversneden staatstelevisie.
Hiervan zendt één zender de hele dag beelden van de oorlog uit. De Iran-Irak oorlgo welteverstaan, die woedde tussen 1980 en 1988. Juist, twintig jaar geleden. Beelden van moedige soldaten, ondersteund door vaderlandslievende muziek, interviews met veteranen, en aan elkaar geknutselde filmpjes die de grootsheid van Iran, toen en nu, uitbeelden.
Eén zender gaat de hele dag over nucleaire zaken. Het Iran Nuclear News Network of zoiets. Interviews met Ahmedinejad, nieuws over nucleaire zaken, dingen die Israel doet, en ga zo maar door.
Dan is er nog één met van alles en zijn de overige drie gewijd aan het geloof. Van alles komt er langs: beelden van een moskee met duizenden biddende mensen, lezingen en colleges van geestelijken, interviews, Koran-teksten, en noem maar op. Een soort 24-hour-of-power.
Rond gebedstijd, drie keer per dag hier, gaan de zenders allemaal op iets religieus en zangerigs. Onze hoop op een avondje TV, chips en bier is gauw vervlogen. In plaats daarvan wordt het alcohol-vrij-citroen-bier-limonade, met smog bedekte nootjes en een heleboel zang en gebed. Gezellig!