Bedekt
De constatering “vrouwen in Iran dragen een hoofddoek” is feitelijk juist, maar dekt totaal niet de lading van de realiteit. De varieteit in doeken is enorm: van simpele zwarte of witte lappen, tot kleurrijke, bewerkte stukken kunst, tot met merken gelabelde identiteits-bepalende stoffen.
Maar nog meer dan de doeken zelf varieert de manier waarop ze gedragen worden. De manier die wij kennen en vrezen, alles bedekt en een paar ogen die van je weg kijken, komt hier nauwelijks voor. Alle haren bedekt, al wat meer, maar vooral bij oudere vrouwen, die ook veelal zwart dragen.
De overgrote meerderheid is echter jong (driekwart van het land is onder de 30) en draag de hoofddoek ergens halverwege, of achterop, het hoofd. De strook haar, varierend van 5 tot 20 centimeter, wordt onderworpen aan de meest fantasierijke couture, alsof het een heel kapsel betrof: lokken, plukken, kraaltjes, krullen, kleuren, alles is te vinden. Dit alles speelt zich af boven een gezicht dat vaker dan niet uitgebreid is opgemaakt.
Op Schiphol en in het vliegtuig hiernaartoe namen de meeste vrouwen niet eens de moeite om een doek om te doen - en niemand nam er aanstoot aan. Pas toen de landing werd ingezet, werden overal dikke bossen donker haar vastgeknoopt en deels bedekt onder het stof.
Traditioneel en streng? Vast wel, maar er is hier in Teheran nog maar weinig van te merken.
Egging José — September 21st, 2008 at 17:00
Beeld bijstellen; dat is wat ik verwacht van jullie ervaringen.
“Opgedirkte” dames maar met grote zorg; kunnen wij Westerlingen nog wat van leren.
Ben reuze benieuwd. Dat jullie honger maar gestild mag worden
José