Voorbereidingen
Er zijn dagen dat het hele verhaal een eitje lijkt. Het is niet helemaal een standaard vakantie, maar er zijn toch genoeg mensen die het doen. Wat kan je helemaal gebeuren als je een goede auto koopt en gewoon gaat rijden?
Maar zo nu en dan lijkt het ineens een hele onderneming. Op de talloze websites van overlanders staat dat vooral de voorbereiding een aardige klus is. Tijdsschattingen varieren van minimaal één jaar tot wel drie jaar. Wat dat betreft zitten we goed, de vertrekdatum staat namelijk sinds deze week vast. Mei 2010, dan moet het zo’n beetje gebeuren.
Maar de voorbereiding is ook volgens alle blogs onlosmakelijk verbonden aan de reis, niets minder leuk dan het reizen zelf. Langzaam maar zeker wordt duidelijk wat het allemaal inhoudt. De route is het leukst en lijkt het simpelst. Maar zelfs dat gaat al flink wat avonden gebogen over landkaarten vergen om een goed idee te krijgen van wat we tegenkomen, en wat niet - asfalt of voorzieningen bijvoorbeeld. Welke kant gaan we eigenlijk oprijden? Hier naar daar of daar naar hier? Hoe komen we van Europa in Afrika of andersom? Hoe zorgen we dat we om alle conflicten heenrijden? Welke wegen zijn wanneer begaanbaar?
De auto is een ander essentieel onderdeel. De keuze valt mee, de uitrusting is des te moeilijker. Zandplaten, lier, suspension, extra tank, krik, dual battery met split charge, het lijstje gaat nog wel even door. En het meest lastige van alles: de papierwinkel. Met een kleine twintig landen, de meeste zonder bijzonder nauwe banden met Nederland, komt een aardig stapeltje visa kijken. En een auto met een hoop spullen bij je hebben maakt het er niet makkelijker op; je moet namelijk wel aan kunnen tonen dat je de hele zooi niet gaat verkopen - meestal met een hoop geld en de garantie van je Carnet de Passage.
Maar elk uur dat er nu in gaat zitten is geweldig. Langzaam begint de reis vorm en kleur te krijgen, ontstaan lijstjes en een beeld van wat er moet gebeuren. En daarmee groeit het verlangen om straks ergens bij een kampvuur te zitten en te genieten van de enorme stilte en ruimte om me heen.