Doormijnogen.nl

Al bij het overgaan van de grens is het duidelijk. Dingen zijn hier anders. Beter geregeld misschien zelfs. De douane-beambte is vriendelijk, mensen hebben schone en nette kleren aan, en de weg voor ons lijkt minder gaten te hebben dan die achter ons. We zijn in Rwanda.

De eerste gedachte bij Rwanda is 1994. Genocide. Zo ook bij ons, al voor we gingen. Vandaag hebben we daar wat van gezien, veel te veel eigenlijk. Maar de indruk is zo enorm en intens dat het in een stukje persen wat langer duurt. Daarom eerst maar even kort over Rwanda zelf, en toch een beetje over het verleden. Want wat is het ongelofelijk knap om in krap 14 jaar een land van totaal verrot en gesloopt te maken tot wat het nu is.

Kigali, de hoofdstad van dit piepkleine, ingesloten landje. De plantsoenen, het verkeer, de mensen - het doet meer denken aan Zuid-Afrika dan aan de chaos van Uganda. Mensen zijn ergens naar op weg, hebben iets te doen. Ze zijn vriendelijk en bereid te helpen. De stad is netjes, heeft goede wegen, plantsoenen en verkeer dat zich aan regels houdt.

Van wat we tot nu toe hebben gezien lijkt dit een kleine oase, midden in de chaos van dit stuk Afrika. Waar mensen zichzelf niet meer Hutu of Tutsi noemen, maar Rwandan.

Geplaatst op Monday, July 7th, 2008 at 16:25 in categorie Reizen. Je kan aan het einde een reactie achterlaten.