Stalker
M’n stalker is terug. Ineens, na twee-en-half jaar ofzo. Midden in de nacht dit keer, om 4:02. Gezellig.
Jaren geleden, toen ik nog op de Jacobslaan woonde, werd ik regelmatig gebeld door iemand die alleen maar kreunde. Allerlei tactieken op ‘m - ik ga er maar vanuit dat het een hij is - toegepast: doodzwijgen, erop gooien, terugschreeuwen dan wel -kreunen, ‘m op kosten jagen door de lijn lekker lang open te houden, liedjes voor ‘m draaien, je verzint van alles.
Zelfs nog een keer vol goede moed de KPN gebeld. Prima meneertje, vertel uw verhaal maar eens dan. Nee, niet door de telefoon, maar op 26 formulieren. Bewijs, tijdstippen, gespreksduur, wat er werd gezegd, vermoedens… man, daar heb ik helemaal geen zin in.
Enger werd het toen er op een avond werd aangebeld en iemand hetzelfde geluidje door de intercom voortbracht. Tenminste, daar ben ik van overtuigd. Nooit de moed gehad om naar buiten te gaan en te kijken wie er stond.
Pas weken na de verhuizing bedacht ik me ineens, ‘hee, dan ben ik daar vast ook vanaf!’. Tot - weer een paar weken later - m’n gsm ’s avonds laat ging en het welbekende gehijg m’n oor bereikte. Shit. Das een heel ander nummer dan dat ik op de Jacobslaan had, blijkbaar is dat zoetsappige gedoe toch echt voor mijn oren bedoeld. Zo eens in de paar weken, soms maanden, ging het zo. Als ‘ie belde was het een paar keer achter elkaar, tot ik de lijn even open liet staan, dan was het meestal ook weer over.
En nu is ie dus weer terug. Leuk hoor.
Mark Wouters — February 14th, 2007 at 21:37
Waarom heb jij altijd geluk? Ik hunker naar zulk een aandacht!
michel — February 14th, 2007 at 21:40
Haha.. ruilen? :)
Fub — February 14th, 2007 at 22:41
Toen ik op de Oude Molenweg woonde, hadden wij ook een telefoonhijger. Dat er alleen maar kerels woonden hield hem niet tegen, en dat een vriend van mijn toenmalige huisgenoot op een avond smerige praatjes terugkletste hielp niet echt… Maar op een gegeven moment hield het gewoon op, blijkbaar was de lol d’r van af.
Als het echt een structureel probleem is, en die persoon ook weet waar je woont, dan zal het haast iemand moeten zijn die je kent — wie weet anders al je veranderende telefoonnummers?
michel — February 15th, 2007 at 07:36
Mjah, dat is inderdaad ook het rare, of enge… Maar, ik zou (uiteraard) geen flauw idee hebben wie dit soort dingen leuk vindt, ik ken ze niet geloof ik ;)
martijn — February 15th, 2007 at 08:20
Ik was ‘t niet hoor! Denk ik.
matje — February 15th, 2007 at 09:32
hijgen, das zo jaren 90
Tjebbe — February 16th, 2007 at 00:07
Fax aan je telefoon hangen
Arie de Heer — February 18th, 2007 at 13:05
It wasn’t me. Daar ben je klaar mee, met zoon maloot. Misschien helpt keihard krijsen door de telefoon zodat zn trommelvliezen scheuren?