Waarom bestaan er eigenlijk geen hoofdcijfers? Dat als je heel hard wilt roepen dat je al 45 Be More vrijwilligers hebt, je dan die cijfers gebruikt, in plaats van de veel te kleine 4 en 5. Nou ja, dan maar zo: VIJFENVEERTIG!
Ik kijk naar haar, het meisje van 5 - vijf - dat voor 190 Rand en een geit te koop werd aangeboden. 21 euro en een geit. Haar vorige eigenaar was een oude man die haar jarenlang twee keer per dag misbruikte. Pas bij de derde transactie werd ze door Bobbi Bear opgepikt. En hoewel ik haar hand heb geschud, haar heb opgepakt en heb geknuffeleld, en het enorme litteken op haar hoofd heb gezien waar haar schedel met een ijzeren pijp is ingeslagen, dringt het verhaal geenszins tot me door. Ook als ik op de achtergrond hoor vertellen dat ze toen ze hier kwam niet eens kon lopen door de wonden, voel ik alleen een afstandelijk soort mededelijden. Een beredeneerd gevoel van ‘jezus, wat erg’.
Vandaag naar de kerk, voor het eerst in weet-ik-veel hoeveel jaar. Wel een iets andere kerk dit keer. Een vale tent, wekelijks opgetuigd middenin Molweni, een uitgestrekt landelijk gebied waar de meeste mensen in grote armoede leven. We komen flink te laat aan - niet alleen omdat we met 42 kids zijn, maar ook omdat de kerk al om 8:00 begint en dat voor de meesten een beetje te bont is. Maar wat een entree.