Gisteren vond ik een briefje in m’n Lonely Planet van Zuid-Afrika met daarop:

Go out I beg of you
And taste the beauty of the wild
Behold the miracle of the earth
With all the wonder of a child

Het bracht me meteen weer terug bij die allereerste keer hier, drie jaar geleden toen het allemaal nog superspannend was. Nu, de zesde keer hier, is het bijzondere er eigenlijk een beetje af. Terwijl ik het intype realiseer ik me hoe verwend het klinkt, maarja, zo is het nou eenmaal.

De reden om hier terug te komen is gelukkig wel nieuw; de eerste groep Be More-vrijwilligers heeft haar tijd er bijna op zitten, de eerste ‘resultaten’ zijn er en er moet ongetwijfeld nog een hoop bijgeschaafd worden. Maar ze hebben het naar hun zin en, nog belangrijker, onze projecten hebben er ontzettend baat bij.

M’n visie – of idee, dat klinkt wat bescheidener – van een jaar of anderhalf geleden is hiermee eindelijk werkelijkheid geworden, en meer. Hadden we gehoopt op 12 vrijwilligers die zich zouden aanmelden dit jaar, zitten we nu al op bijna 25, voor het jaar ook maar een beetje bij z’n einde is. En hadden we gehoopt op mensen die in hun omgeving iets gingen doen om een project te helpen, worden er al hele bedrijven, verenigingen en families binnenstebuiten gekeerd om geld, spullen, tijd en wat dies meer zij te verzamelen.

Ondertussen ben ik bezig te zoeken naar een volgende uitdaging – bedrijven, meer projecten, een nieuw idee om kinderen hier te helpen, ik ben er nog niet helemaal uit. Maar in ieder geval weer iets om met the wonder of a child aan te beginnen, want dat is het leukste dat er is.

O ja, nog even wat over de afgelopen dagen natuurlijk, voor het en toen gehalte. De vlucht naar Kaapstad – m’n eerste keer overdag hierheen vliegen, met KLM nog wel – bestond vooral uit eindeloos film kijken, de tot de helft afgedongen taxirit was prima en na één keer proberen was er een backpackers met plek. De eerste dag lekker in de zon aan het Waterfront gezeten – en vriendschap gesloten met een zeehond (of -leeuw, dat kon ie me zelf ook niet vertellen)- en vandaag de Tafelberg nog een keer beklommen.

Morgen rijden we voor iemand een auto terug richting Durban, met een nacht stoppen in Port Elizabeth bij kennissen, en dan zijn we maandag weer op het vertrouwde tweede thuishonk. Dinsdag begint het echte werken, maar zie ik ook de kids weer terug.

En tot slot, voor het commerciéle gehalte: check even www.be-more.nl!