Doormijnogen.nl

Vertel me eens, wie je bent. Stel jezelf eens voor. Introduceer je, en leg me eens uit wie je in godsnaam denkt dat je bent, dat je zonder toestemming aan m’n fiets komt, het slot er vanaf sloopt en er op weg fietst. Zet eens voor me uiteen wat je zoal bezighoudt. Wat je verder doet op een dag, misschien een beetje over hoe je bent opgegroeid en wat je nog denkt te bereiken.

En waar ik ook benieuwd naar ben: als je je dan zo over mijn fiets ontfermt, of je dan stil staat bij mij. Je kent me vast niet, maar je zult toch weten dat ik een - misschien wel minimale, maar toch - band heb met die fiets. Wellicht heb je zelf ook iets, waarmee je je verbonden voelt - al was het maar omdat het je altijd trouw is en overal heenbrengt. En wat je zelf zou zeggen als dit je overkomt. Je zou vast niet zo’n heel verhaal schrijven - ik kan me niet voorstellen dat je er de hersens voor hebt - maar wat dan wel?

En jij, zeg jij me eens - of is het u, met die snor..? Waar haal je de moed vandaan om elke dag naar een baan te gaan die je verleidt, misschien zelfs wel verplicht, tot uitspraken als “ja maar meneer, als u hem niet op slot zet, dan is het wel een beetje uw eigen schuld”. Pardon?

Is dat dan je werk? Ik heb er weinig ervaring mee, maar als er bij me wordt ingebroken, vertel je me dan dat ik ook geen twee sloten op de deur had? En als ik in elkaar word geslagen, dat ik er eigenlijk wel op had kunnen rekenen toen ik iemand vroeg niet tegen m’n huis te gaan staan zeiken? En dat als m’n ipod aan m’n broek hangt ik echt niet gek op mag kijken dat iemand ermee wegrent? En… och, laat ook maar. Blijf daar maar lekker zitten, en droom lekker van een wereld waarin mensen niet zulke gekke dingen doen.

Geplaatst op Thursday, July 27th, 2006 at 13:56 in categorie Gedachten. Je kan een reactie achterlaten of trackbacken vanaf je site.