Vertel me eens, wie je bent. Stel jezelf eens voor. Introduceer je, en leg me eens uit wie je in godsnaam denkt dat je bent, dat je zonder toestemming aan m’n fiets komt, het slot er vanaf sloopt en er op weg fietst. Zet eens voor me uiteen wat je zoal bezighoudt. Wat je verder doet op een dag, misschien een beetje over hoe je bent opgegroeid en wat je nog denkt te bereiken.
Ook vandaag is het me niet gelukt om een leuk stukje in de krant te vinden. Even dacht ik dat er één had, maar daar werd door de blauwalg korte metten mee gemaakt. Morgen maar weer een poging.
Zo. Na een tijdje stilte leek het me weer tijd om te gaan schrijven. Er gebeurt zoveel de laatste tijd, dat ik er de kriebels van krijg. En toen vorige week op de Nijmeegse Zomerfeesten (bij een 4-daagse die naast lopers ineens ook slachtoffers heeft) zeker tien mensen aan me vroegen wat die foto met die palen voorstelde (een pauze-teken dus) dacht ik dat er wel weer tijd voor was.
