Held
Ik zal het maar toegeven: ik ben een held van niks. Rubbish. Crap. Gisteren in de trein naar huis vergeten een kaartje te kopen. Kwam er pas na tien minuten achter, en het klamme zweet brak me meteen uit. Shit, hoe lang nog? Wat is het volgende station? Meteen uitstappen maar. Hoewel het laatste stukje maar twee minuten is, toch uitgestapt - in de wetenschap dat het een half uur later thuis betekent. Maar ik durfde het niet aan, held als ik ben. Met een kaartje en een uitermate ontspannen gevoel - maar wel ijskoud - was ik een half uur later alsnog op weg naar huis.
Als Superman zou ik waarschijnlijk direct neerstorten. En als Batman zou ik m’n mobiel niet eens gestart krijgen. Nee, laat mij maar lekker de lafaard zijn. Veel minder eng.
Jetske — May 23rd, 2006 at 09:02
Is mij ook wel eens overkomen. Ik weet niet hoe het is met het nieuwe beleid, maar ‘vroeger’ kon je gerust blijven zitten hoor. Zeggen dat het echt per ongeluk is, dat je geprobeerd hebt om een kaartje te kopen bij de conducteur maar dat je ‘em niet kon vinden en dat je het niet aandurft ’s avonds laat in je eentje op een verlaten station te wachten op de volgende trein. En je bent natuurlijk altijd net bij het vorige station pas ingestapt zodat je alleen voor het resterende traject hoeft te betalen. Een kaartje voor treintarief, dat wel.
Even voor de duidelijkheid: ik ben geen structurele zwartrijder. Het lijkt mij niet meer dan normaal dat je betaalt voor de diensten waar je gebruik van maakt, maar het kan je gewoon overkomen dat je glad vergeet een kaartje te halen. Als je daardoor een aansluiting mist of een uur later je bestemming bereikt, wordt het soms een erg duur kaartje…
Martijn — May 23rd, 2006 at 09:44
Ja maar Jetske, jij bent een meisje…
bernadet — May 23rd, 2006 at 11:13
Eerlijkheide duurt het langst! Ga daar ook vooral mee door.
Mara — May 23rd, 2006 at 15:10
Zooo herkenbaar. Maar op zo’n momenten bedenk ik me ook vaak dat er genoeg mensen zijn die zich om zoiets kleins totaal niet druk maken en mij voor gek verklaren dat ik wél verantwoordelijkheidsgevoel en plichtsbesef heb…
Liefs
Joke Ligtvoet — May 23rd, 2006 at 18:13
Mara, houden zo, dat verantwoordelijksheidsgevoel.
Ik zou het ook in mijn broek doen, als ik zwart zou rijden en het kan je zomaar gebeuren
Michel, ik geniet van jouw verhalen en waarom maak je er geen bundel van of zoek je een dagblad voor publicatie, desnoods begin je bij het “plaatselijke sufferdje.
Veer — May 25th, 2006 at 13:49
Tja, met de nieuwe regel dat treinkaartjes niet meer bij de conducteur gekocht kunnen worden, krijg je meteen een boete van meer dan € 30 als je een keer per ongeluk zonder kaartje in de trein zit. Gelukkig komt de NS je 1x per jaar tegemoet en mag je het bedrag van de boete terugvragen. Handig om te weten, kun je volgende keer gewoon blijven zitten ;-)