En ineens is het uit. Over. Op. Eigenlijk weet ik niet zo goed wat ik erover moet schrijven. Maar ik wil het wél graag kwijt. Het is weer eens onrustig in m’n hoofd – alles moet altijd en continu veranderen. En een echte reden kan ik er eigenlijk niet eens voor geven, behalve ‘het gevoel is weg’. Alleen maar dat ik denk dat het beter is zo – eerlijker in ieder geval. Maar ook, dat ik er verdrietig van word. Omdat ik zo veel mooie herinneringen heb.

Life is what happens when you’re busy making other plans, las ik laatst ergens. Ik leef nogal, de laatste tijd.