Ik ben weer thuis. Of nou ja, thuis… Eigenlijk is er geen echt thuis meer, daar heb ik wel voor gezorgd toen ik wegging. Niet dat ik nergens terecht kan – integendeel, zoveel plekken om de nacht door te brengen heb ik nog nooit gehad. Maar geen van allen voelt echt als thuis.
Een goede week na m’n besluit, alle lieve en zouteloos kritische reacties (voor beiden hartelijk dank) heb ik nog een korte ‘gedwongen’ vakantie hier. Ik sta nog steeds vierkant achter m’n beslissing, maar het is heerlijk om toch nog even rustig bij te kunnen komen. Vorige week waren m’n ouders (en tantes!) er en hebben we de stad nog maar eens verkend. Afgelopen woensdag toen zij weg gingen kwam Yvette aan - en omdat nog een keer hetzelfde rondje door de stad wat veel van het goede was, was het afgelopen zondag tijd voor… een road trip!
Vandaag heb ik een besluit genomen. Het zat er al even aan te komen, maar na lang wikken en wegen heb ik uiteindelijk toch de knoop doorgehakt. En met dit besluit kan ik jullie meteen vertellen over m’n werk, iets dat ik nogal heb uitgesteld de afgelopen weken.